Jak wybrać tapczan jednoosobowy do małego mieszkania i nie zwariować

Zaczęło się od małej klitki, gdzie każdy centymetr był na wagę złota. Nie miałam gdzie wstawić dodatkowej komody, a goście na noc to u nas standard. Wtedy trafiłam na łóżko z pojemnikiem na pościel. Na początku myślałam, że to tylko chwyt marketingowy, ale po pierwszej nocy z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym wiedziałam, że to strzał w dziesiątkę. Pojemnik pod materacem pomieścił trzy komplety pościeli, dwa dodatkowe koce i poduszkę gościnną. Przestałam martwić się o to, gdzie schować rzeczy.

Montaż tapczana z pojemnikiem okazał się prostszy, niż myślałam. W paczce dostałam skrzynię w częściach, stelaż listwowy i osobno materac. Złożyłam wszystko w godzinę, używając tylko klucza imbusowego. Najważniejsze to dobrze dokręcić zawiasy mechanizmu DL – jeden nierówny ruch i skrzynia może się przekrzywiać przy podnoszeniu. Producent dołożył instrukcję z rysunkami, ale bez zbędnych opisów. Gdyby nie to, że sama montowałam, pewnie bym wezwała tapicera. Teraz wiem, że to nic trudnego, a oszczędność na montażu wynosi około 150 złotych.

Zastanawiałam się też nad kanapa z funkcja spania, ale szybko odrzuciłam tę opcję. W typowej kanapie mechanizm składania często bywa awaryjny, a materac cienki jak naleśnik. Tapczan rozkładany to zupełnie inna konstrukcja – po rozłożeniu ma pełnowymiarowe łóżko o grubości materaca nawet 18 centymetrów. Moja koleżanka kupiła tanio wersalkę z marketu i po trzech miesiącach narzekała na bóle pleców. Ja śpię na swoim tapczanie od dwóch lat i nie zamienię go na nic innego.

Kiedy przeprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania o powierzchni 28 metrów kwadratowych, stanęłam przed ścianą. Z jednej strony marzyłam o wygodnym łóżku dla siebie, z drugiej wiedziałam, że prędzej czy później przyjadą do mnie rodzice z prowincji albo znajomi z imprezy. Rozkładana sofa wydawała się oczywista, ale po tygodniu oglądania ofert w internecie zrozumiałam, że to nie to samo co tapczan rozkładany. Różnica jest fundamentalna – taka konstrukcja pozwala zachować pełen komfort spania bez codziennego składania i rozkładania mebla.

Wybierając tapicerkę, długo wahałam się między lnem a welurem. Ostatecznie wygrała tapicerka welurowa – jest przyjemna w dotyku, łatwa do czyszczenia i nie mechaci się jak tańsze materiały. Plamy z kawy usuwam wilgotną szmatką z mydłem, a kurz nie osiada na niej tak łatwo jak na gładkich tkaninach. Do tego welur świetnie komponuje się z drewnianymi dodatkami i roślinnymi motywami, które lubię. Gdy znajomi siadają, często pytają, czy to nowa sofa, a ja uśmiecham się pod nosem, bo wiedzą tylko połowę prawdy – to tapczan z pojemnikiem, który udaje elegancki mebel wypoczynkowy.

Zauważyłam, że wiele osób boi się, że pojemnik na pościel będzie trudny w obsłudze. Nic bardziej mylnego. Nowoczesne mechanizmy, jak wspomniany DL, działają bez wysiłku. Nawet z pościelą w środku podnoszenie jest lekkie. Ja codziennie rano unoszę stelaz, żeby przewietrzyć łóżko, i to żaden problem. A wieczorem wystarczy chwila, żeby opuścić wszystko na miejsce. Dzięki temu moja sypialnia jest czysta i przejrzysta.

Przy zakupie zwróćcie uwagę na materiał pokrycia. Pojemnik na pościel najczęściej jest wykonany z płyty meblowej lub tkaniny. Ja wybrałam model z tapicerką welurową – jest miękka w dotyku i łatwa w czyszczeniu. Ważne, żeby wewnątrz była wyściółka, która nie będzie brudzić pościeli. Niektórzy producenci stosują wykładzinę, która chroni tkaniny przed kurzem. U mnie się od miesięcy i nie mam żadnych zastrzeżeń.

Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że to jedna z lepszych decyzji aranżacyjnych. Przestałam gromadzić zbędne rzeczy, bo wiem, że mam miejsce tylko na to, co naprawdę potrzebne. Pojemnik na pościel wymusza porządek – jeśli coś się nie mieści, trzeba się tego pozbyć. A to uczy minimalizmu. Moja sypialnia stała się oazą spokoju, bez stert pościeli na krześle. Goście czują się komfortowo, bo wiedzą, że mają świeżą pościel pod ręką.

Alternatywą dla łóżka jest kanapa z funkcją spania z pojemnikiem. Sprawdza się w salonach, gdzie brakuje miejsca na oddzielną sypialnię. Kiedyś miałam wersalkę, która była niewygodna i zajmowała mnóstwo miejsca. Teraz postawiłam na kanapę z funkcją spania z wbudowanym schowkiem. Jest równie funkcjonalna co łóżko, a do tego estetyczna. Tapicerka welurowa dodała wnętrzu elegancji, a pod siedziskiem mieszczą się zapasowe koce. Idealne rozwiązanie dla małych mieszkań.

Często słyszę od czytelniczek, że boją się, iż tapczan z pojemnikiem będzie zajmował za dużo miejsca w salonie. Prawda jest taka, że jego wymiary są standardowe – 90x200 cm w wersji jednoosobowej, 140x200 lub 160x200 w małżeńskiej. Ja wybrałam 140 cm szerokości, bo to kompromis między wygodą spania a przestrzenią na stolik kawowy i regał. Przy ścianie mebel zajmuje dokładnie tyle samo miejsca co zwykłe łóżko z pojemnikiem na posciel, ale jest niższe – wysokość siedziska to 45 cm, co ułatwia wstawanie i siadanie osobom z problemami kręgosłupa. Tylko trzeba pamiętać o odsunięciu od ściany na 5-7 cm, żeby stelaż swobodnie się unosił.